Babamı 2 yaşındayken kaybettim, bizi annem büyüttü. Evliyim ve bir kızım var. Annemi bir türlü affedemiyorum. Onu kırıyorum, ona olan saygımı kaybettim. Bana bir kız çocuğunun yaşamaması gerekenleri yaşattı, ben onu eleştirdiğimde ağlayıp bana ileniyor, geçmişi unutmuş gibi ama ben unutamıyorum, hiç bir şey yokmuş gibi davranamıyorum ne yapmalıyım. Beni çok üzüyor annelik görevini yapmadı, Oysa benden evlatlık vazifemi bekliyor. İçimden gelmiyor açıkçası..
bizim cevabımız21 KASIM 2006 tarihin'de ,
Faruk BEŞER yanıtladı
Cevap
Eğer annenin annelik görevini yapmadığında haklı isen, buna karşılık sen de evlatlık görevi yapmamakla aynı duruma düşmüş olmaz mısın?. Oysa sen görevini yapmamayı kötülüyorsun. Üstelik o bir anne sen ise evlat. Evladın annesine karşı görevini yapmaması çok daha büyük bir hatadır. Aksine, böyle bir durumda dahi görevini ihmal etmeme bir erdemdir, bir üstünlük meselesidir. Sen niçin kötü olanı seçiyorsun? Kaldı ki annenin ya da babanın çocuğuna iyi bakmaması, bir evladın anne babasına iyi bakmamsı kadar büyük bir suç değildir. Allah Rasulü Efendimiz (sa): “Kim ihtiyarlıklarında anne babasına, ya da sadece birine yetişir de onun sebebiyle cennete giremezse ona yazıklar olsun, yazıklar olsun, yazıklar olsun!” buyurmuşlardır. Kuranı Kerim, şirke zorlamaları hariç, anne babaya iyilik yapmayı tavsiye ve emreder. Şimdi akıllı bir insanın sırf nefsine ve şeytana uyarak kendi aleyhine tavırlarda bulunması mümkün olabilir mi? Sizin de kızınız var. Unutmayın ki, aynı tavırları ondan göreceksiniz.
bu yazıya ait 4 yorum var