Bir şeyin caiz olmaması, dinen onun yapılmasına izin verilmediği, iyi sayılmaması ise, yapılabileceği, ancak yapılmamasının daha iyi olduğu anlamına gelir. Ya da yapılması mekruhtur demektir. Sözünü ettiğiniz konuda şöyle bir adis nakledilir: “Kim ikindiden sonra yatar da aklını kaybederse, kendisinden başka kimseyi suçlamasın”. Bu söze hadis tekniği/ilmi açısından alimler, ravileri arasında çok yalancı birisinin bulunması sebebiyle hadisin çok zayıf olduğunu söylerler.

Bunun anlamı şudur: Böyle bir söze göre hareket etme zorunluluğu yoktur, ancak zayıf da olsa, hadis olma ihtimali düşünüldüğünde, aksine bir bilgi bulunmadıkça bunu nazari itibara almanın da zararı olmayacağı söylenebilir.

Sanıyorum meselenin sası şudur: İnsanlar ikindiden sonra yatmanın tıbben zararlı olduğunu tecrübe etmişler ve birisi böyle bir söz söyleyerek insanları bundan sakındırmıştır. Sonraki insanlar da bu sözü hadis zannederek nakledegelmişlerdir. Yani bu zarar, tecrübe ile sabit bir zarardır, ancak din bunu yasaklamamıştır. Bu da, varsa da, zararın çok fazla olmayacağını gösterir.