Sizin sözünü ettiğiniz bu mesele, pek çok insanımızın meselesidir. Ve galiba en büyük imtihan konularımızdan biridir. Anadolu’muzun pek çok yerinde, Karadeniz’de insanlar kızları hesaba katmazlar ve mirası sadece erkek çocuklarına verirler. Bu durum İslam’ın değil, ataerkil geleneğin ve biraz da mala düşkün insan doğasının ürünü olan bir şeydir. Baba ve de anne mirasta ve hediyede çocuklarını ayıramazlar. Allah kime ne kadar pay takdir etmişse onu kabullenmek durumundadırlar. Sağlıklarında mallarını erkek çocuklarına tapulayıp, kızlardan kaçıramazlar. Bunu yaparlarsa haksızlık etmiş olurlar.

Eğer mallarını hayatta iken çocukları arasında taksim edeceklerse adil davranmalıdırlar. Bu taksim bir miras taksimi ise, kendileri ölmüş olması halinde kim ne kadar alacaksa ona o kadar vermelidirler.

“Bir insan ölmeden malını miras olarak taksim edemez, dolayısıyla malını çocuklarına verirse bu bir miras taksimi değil, hediyedir. Hediyede ise eşit davranmalıdır”, diye anlayanlara göre ise kız erkek ayırmadan malını eşit taksim etmelidir de denebilir. Sahabeden birisi, Hz. Peygamber’e gelip, “Ey Allah’ın Rasulü şahit ol, ben filan bahçemi falan çocuğuma veriyorum”, dediğinde, Hz. Peygamber (sav): “diğer çocuklarına da aynısını verdin mi?” diye sormuş, adamın; “hayır, vermedim” demesi üzerine de: “Ben haksızlıklara şahitlik etmem” buyurmuştur.

Bununla beraber bir anne ya da baba hayatta iken çocuklarından biri, ya da bir kaçı muhtaç durumda iseler onlara yardım edebilirler. Burada bir eşitlik aranmaz. Buna göre, sizin durumunuza gelecek olursak:

Babanız hayatta iken size tapuladığı malın mülkiyetini gerçekte size vermiş idiyse, bu mal hukuken sizin olur. Ama diğer kardeşlerinize böyle bir mal vermemişse, babanız adil davranmamıştır ve bunu sizin almanız ahlaken, yani Allah katında güzel olmaz. Bu durumda en iyisi sizin şöyle demenizdir: Gelin kardeşlerim, babam bu malı bana verdi ama, aynısını size de veremeden öldü gitti. Bu mal babamındı. Şimdi miras hukukumuza göre kime ne kadar düşüyorsa öylece paylaşalım. Böyle demelisiniz, çünkü Anadolu’muzda kızlar o kadar sindirilmişlerdir ki, bir kızın çıkıp ağabeylerinin karşısında mirastan pay istemesi çok ayıp bir davranış olarak görülmektedir. Oysa ayıp olan bu değil, kızların haklarının gasp edilmesidir. Böyle yapmakla babanızı da kurtarmış olunsunuz.